ദേവയാനം

Tuesday 24 October 2017 9:03 pm IST

ലൗകികമായ പരികല്‍പനകളില്‍ യോഗം വെറും കൂട്ടായ്മയോ സമ്മേളനമോ മാത്രം. യോഗത്തിന് വൈദികമായ അര്‍ത്ഥാന്തരങ്ങളേറെയാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് ഭഗവദ്ഗീത യോഗശാസ്ത്രമാകുന്നത്. എന്താണ് യോഗം? ഹര്‍ഷവിഷാദങ്ങളില്‍ ഒരേ മനോനില ഉണ്ടാവുന്നതാണ് അധ്യാത്മശാസ്ത്രത്തിലെ സമത്വം അഥവാ സമഭാവം. ഈ സമഭാവമാണ് യോഗം. സിദ്ധിയിലും അസിദ്ധിയിലും സമനായിരിക്കുന്ന ഒരാളുടെ സമത്വബുദ്ധിയാണ് യോഗം. 'സമത്വം യോഗമുച്യതേ' എന്നു പ്രമാണം. യോഗത്തിന് പ്രതിബന്ധമാകുന്ന ക്ലേശങ്ങള്‍ ആദ്യം അറിയുക. 1. അവിദ്യ: വിപരീതബുദ്ധിയാണ് അവിദ്യ. ഇത് നേര്‍ക്കാഴ്ച കളില്‍ നിഴല്‍ വീഴ്ത്തും, സന്ദേഹങ്ങളുണ്ടാക്കും. 2. അസ്മിത: ബാഹ്യവിഷയങ്ങളിലുണ്ടാവുന്ന മനസ്സിന്റെ വെമ്പലിന് അസ്മിത എന്നുപറയുന്നു. 3. രാഗം: 'സുഖാനുശായീ രാഗഃ' എന്നു രാഗനിര്‍വചനം. ഒരിക്കലനുഭവിച്ചതിന്റെ ഓര്‍മ്മപുതുക്കലാണ് ഇവിടെ രാഗം. 4. ദ്വേഷം: ഒരുവന്‍ ദുഃഖിപ്പിച്ചാല്‍ അവനേയും ദുഃഖിപ്പിക്കണമെന്ന മനോനിലയിലാണ് ദ്വേഷം. 5. അഭിനിവേശം: ഭ്രാന്തചിത്തനെപ്പോലെ ആവേശംകൊള്ളലാണ് അഭിനിവേശം. ഇതിനുപിന്നില്‍ ഭ്രമദൃഷ്ടിയാണുള്ളത്. ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളുടെ നേര്‍ക്ക് ആസക്തിയില്ലാത്തവനാണ് യോഗി. നാനാത്വദര്‍ശനമവസാനിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമേ ഒരുവന്‍ യോഗിയാവുകയുള്ളൂ. യോഗം സന്ന്യാസമല്ല; യോഗിസന്ന്യാസിയുമല്ല. യോഗം കര്‍മ്മാനുഷ്ഠാനമാണ്. സന്ന്യാസം സര്‍വ്വകര്‍മ്മപരിത്യാഗവും. യോഗിയുടെ സമ്പത്തുകള്‍ ഏഴെണ്ണം. അവ ഇങ്ങനെ: 1. ഏകത 2. സമത 3. സത്യനിഷ്ഠ 4. സുശീലം 5. സ്ഥൈര്യം 6. ദണ്ഡരാഹിത്യം 7. ആര്‍ജ്ജവം യോഗസാധനയില്‍ ഏര്‍പ്പെടുന്ന ഒരുവന് ഒമ്പതു ദോഷങ്ങള്‍ സംഭവിക്കാം: 1. വ്യാധി: യോഗാരൂഢനായപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഓരോരോ രോഗങ്ങള്‍ വന്നുപെടുക. 2. സ്ഥ്യാനം : ഉത്സാഹത്തോടെ തുടങ്ങിവച്ചത് തുടരാനാവാതെ മുടങ്ങുക. 3. സംശയം: അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത, അകാരണമായ നിരവധി സന്ദേഹങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവുക. 4. ആലസ്യം: ഇരുട്ടില്‍നിന്നും ഇരുട്ടിലേക്ക് തന്നെ എന്ന മിഥ്യാധാരണയാല്‍ അലസനാവുക. 5. പ്രമാദം: ഈശ്വരന്‍ എന്നത് സര്‍വ്വാബദ്ധമാണെന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ വെറുതെ തോന്നുക. 6. അവിരതി: തളര്‍ന്ന്, വിവശനായി, ഒന്നും വേണ്ട എന്ന അവസ്ഥയിലെത്തുക. 7. ഭ്രാന്തിദര്‍ശനം: കള്ളം പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് സത്യത്തിന്റെ മിഥ്യാധാരണ ഉണ്ടാക്കുക. 8. അലബ്ധ ഭൂമിക: ഒന്നുകൊണ്ടും ഒരു പ്രയോജനവുമില്ലെന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ കലശലായി തോന്നുക. 9. അനവസ്ഥിതത്വം എല്ലാം തന്നെ ഇല്ലാതാകുമല്ലോ. പിന്നെന്തിന് വെറുതെ? ഒക്കെയും പാഴ്‌ച്ചെലവ്. ലക്ഷ്മീദേവി ഒരിക്കല്‍ മഹാവിഷ്ണുവിനോട് ചോദിച്ചു: 'സുഖലോലുപതയാര്‍ന്ന ജീവിതത്തിനുള്ള സമസ്ത പദാര്‍ത്ഥങ്ങളും നല്‍കിയാല്‍ മനുഷ്യന്‍ ഈശ്വരനെ വിളിക്കുമോ?' മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ മറുപടി: 'ഞാനവര്‍ക്ക് രണ്ടു കൂട്ടം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഒന്ന്: അത്യാര്‍ത്ഥി, രണ്ട്: അതൃപ്തി.' ഭഗവാന്‍ ആരെയും പ്രത്യേകിച്ച് നല്ലവനോ കെട്ടവനോ ആക്കുന്നില്ല. മൂഢനോ ബുദ്ധിമാനോ ആക്കാറില്ല. ഓരോരുവനും അവന്റെ കര്‍മ്മാനുഭവത്താല്‍ വെളിച്ചത്തില്‍ നിന്നും കൂടുതല്‍ വെളിച്ചത്തിലേക്കും ഇരുട്ടില്‍നിന്നും കുറ്റാക്കുറ്റിരുട്ടിലേക്കും പോവുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഭഗവാന്‍ അര്‍ജ്ജുനനോടാവശ്യപ്പെട്ട മൂന്ന് കാര്യങ്ങള്‍ നമുക്കേവര്‍ക്കും ബാധകമാണ്. 1. മത്കര്‍മ്മകൃത്= എന്റെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്യുക. 2. മത്പരമോ= എനിക്കുവേണ്ടി മാത്രം 3. മത്ഭക്ത = എന്റെ ഭക്തന്‍ മാത്രമാവുക. വിവേകപ്രജ്ഞ വരുമ്പോള്‍ വികാരപരത കുറയും. അപ്പോള്‍ ബുദ്ധിപൂര്‍വകമായ ആധ്യാത്മിക ജീവിതം നയിക്കാനാവും. ധര്‍മ്മത്തിന്റെ വഴിയേ അചഞ്ചലനായി നടന്നാല്‍ ബ്രഹ്മത്തിലെത്തും. ഈ വിശ്വാസം രൂഢിയാവണം. ബുദ്ധിപൂര്‍വകമായ ആധ്യാത്മിക ജീവിതത്തിന് ഒരു പേരുണ്ട്-ദേവയാനം. നമ്മുടെ അതീവ ഹ്രസ്വമായ ജീവിതം ദേവയാനമാവട്ടെ.

പ്രതികരിക്കാന്‍ ഇവിടെ എഴുതുക:

ദയവായി മലയാളത്തിലോ ഇംഗ്ലീഷിലോ മാത്രം അഭിപ്രായം എഴുതുക. പ്രതികരണങ്ങളില്‍ അശ്ലീലവും അസഭ്യവും നിയമവിരുദ്ധവും അപകീര്‍ത്തികരവും സ്പര്‍ദ്ധ വളര്‍ത്തുന്നതുമായ പരാമര്‍ശങ്ങള്‍ ഒഴിവാക്കുക. വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങള്‍ പാടില്ല. വായനക്കാരുടെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ജന്മഭൂമിയുടേതല്ല.